piątek, 20 października 2017

„Duma i uprzedzenie” [2005]

„Duma i uprzedzenie” to wspaniałe arcydzieło literatury brytyjskiej, które doczekało się wielu ekranizacji. Jedną z nich jest pełnometrażowy film, który do kin trafił w 2005 roku, a za którego powstanie odpowiada reżyser Joe Wright. I choć zadanie miał raczej ciężkie, gdyż na podstawie tej książki przed laty nakręcono serial, którego wysoki poziom ciężko doścignąć, a o zrobieniu czegoś lepszego można chyba tylko pomarzyć, to jednak muszę powiedzieć, że moim zdaniem film ten jest piękną adaptacją, po którą warto sięgnąć i obejrzeć.

wtorek, 17 października 2017

Waris Dirie „Kwiat pustyni. Z namiotu nomadów do Nowego Jorku”

Waris to somalijskie imię, które oznacza „kwiat pustyni”. Tak jak ten kwiat, zakwitający z rzadka w samym sercu pustyni po z dawna wyczekiwanym deszczu, tak i główna bohaterka książki zdaje się być kimś wyjątkowym. Urodzona w rodzinie nomadów nawet nie marzyła o świecie, w którym przyszło jej żyć w przyszłości. Historia tej dziewczynki zaczyna się w jednym z najgorętszych miejsc na ziemi, w którym nocą robi się zimno. Takie jest również jej życie – pełne kontrastów. Są chwile szczęścia i momenty niewymownego smutku.

piątek, 13 października 2017

Czy istnieje coś takiego jak ‘ulubiony autor’?

Jestem książko-maniakiem odkąd pamiętam. Uwielbiam tę magię kryjącą się w z pozoru zwykłych słowach, które ułożone w odpowiednie zdanie sprawiają, że wszystko nabiera sensu. Przez te wszystkie lata, w których chodziłam z nosem w książce spotkałam się z ogromną ilością nazwisk – niektórzy autorzy byli sławni i zaliczani jako ci ‘których wypada znać’, inni to debiutanci, którzy szturmem [lub nie] zdobywali pozycję na rynku wydawniczym a jeszcze inni to pisarze, czasem wybitni dla mnie, o których nikt z mojego otoczenia nawet nie słyszał – a mimo to, z pozoru niewinne pytanie o mojego ulubionego pisarza wciąż wprawia mnie w zakłopotanie i nigdy nie mam na nie odpowiedzi. Dlaczego tak jest?

wtorek, 10 października 2017

Young adult vs new adult - co i dla kogo to w ogóle jest


Osobiście uważam, że w literaturze nie istnieje coś takiego jak kategoria wieku, w którym daną książkę trzeba przeczytać - sama zaczytywałam się w Dickensie i Sylvii Plath mając dziesięć lat, tuż po tym jak odkryłam dział ówcześnie dla mnie książek zakazanych, czyli „dla dorosłych", choć przyznaje przekonać panią bibliotekarkę do wyrobienia mi tam karty nie było łatwo. Oczywiście są pozycję przeznaczone dla określonych grup odbiorców, takie jak między innymi young adults i new adults, ale czy coś stoi na przeszkodzie, by osoby spoza nich po nie sięgnęły? Nie, zwłaszcza w przypadku, gdy ludzie dorośli sięgają po twórczość przeznaczoną dla młodszych, bo w odwrotnej sytuacji tematyka może naprawdę nie pasować do wieku.

niedziela, 8 października 2017

Stephen King „Carrie"

W każdej szkole znajdzie się ktoś niepasujący do schematu. W większości przypadków osobę taką czekają żarty i docinki ze strony rówieśników - jednakże czasem przybiera to formę znęcania się psychicznego i fizycznego. W którym momencie można powiedzieć, że zwykłe z pozoru złośliwości przestały być niewinne i stały się jawnym przejawem zła, które wychodzi z najciemniejszych czeluści duszy człowieka? W jaki sposób określić granicę wytrzymałości i odporności psychicznej człowieka po przekroczeniu której nie będzie już odwrotu i czy w ogóle powinniśmy to robić? Coraz bliżej tej ostatecznej granicy znajduje się główna bohaterka książki Stephena Kinga, Carrie.

piątek, 6 października 2017

Christopher Paolini „Eragon". [cykl „Dziedzictwo” t.1]

Każdy z nas pragnie czasem uciec do alternatywnej rzeczywistości. Czytając „Eragona” otrzymujemy tą możliwość – od pierwszych stron książki zostajemy wciągnięci w historię, której akcja rozgrywa się w wykreowanej przez autora krainie, Alagaësii, zamieszkałej przez przedstawicieli przeróżnych ras, których poznajemy na kolejnych stronach powieści. Głównym bohaterem jest piętnastoletni chłopak o imieniu Eragon, który pewnego dnia znajduje w dzikich i nieprzystępnych górach, zwanych Kośćcem, niebieski kamień. Mając nadzieje, iż okaże się on wartościowy postanawia zabrać go do Carvahall, wioski, w której mieszka i tam sprzedać, co jednak mu się nie udaje, gdyż nikt nie chce kupić czegoś, czego wartości nie sposób oszacować. Dzięki temu właśnie staje się on pewnej nocy świadkiem cudu narodzin – z owego kamienia, który okazuje się być w rzeczywistości jajem, wykluwa się magiczne stworzenie, smok, którego imię to Saphira.

środa, 4 października 2017

„Uwaga, faceci”



















Dwa dni temu, spędzając czas na poszukiwaniu czegoś wartego obejrzenia, mój wzrok napotkał znany mi już tytuł „Uwaga, faceci”. Z ciekawości, czy oglądany kilka lat temu serial wciąż będzie mi się podobał, postanowiłam włączyć pierwszy odcinek, a wtedy…Wtedy przypomniałam sobie co w nim uwielbiałam. Serial, jak zauważają niektórzy, stanowi wypadkową „Seksu w wielkim mieście” i „Przystanku Alaska”, aczkolwiek dla mnie ma swój niepowtarzalny charakter i urok.

poniedziałek, 2 października 2017

Trzy powody, dla których sir John Middleton jest sekretnym bohaterem „Rozważnej i romantycznej”

Dużo się zawsze mówi i piszę o głównych bohaterach występujących w danej książce, ale z rzadka koncentrujemy się na tych drugoplanowych a przecież to właśnie oni często tworzą tło dla rozgrywającej się historii, uatrakcyjniają ją i sprawiają, że fabuła staje się jeszcze ciekawsza. Przyznaje, za pierwszym razem, a nawet za drugim, gdy czytałam „Rozważną i romantyczną” nie poświęciłam postaci sir Johna Middletona więcej uwagi. Ostatnio jednak czytając ją po raz kolejny zauważyłam jak ważną rolę pełni ten oto wspomniany wyżej dżentelmen.

piątek, 29 września 2017

Przewodnik po życiu według „Rozważnej i romantycznej”

Zawsze uważałam, że dobra książka powinna oprócz uprzyjemniania czytelnikowi czasu czegoś go nauczyć, zostawić z głową pełną przemyśleń. I tak właśnie jest w przypadku czytania powieści Jane Austen – każda z nich staje się dla mnie inspiracją, zmusza do myślenia na rozmaite tematy. Podczas czytania „Rozważnej i romantycznej” stopniowo tworzyła mi się w głowie myśl o tym, że jest ona niczym przewodnik po życiu. I tak powstał ten post, w którym opiszę, jakie nauki zawarła w swoim dziele autorka.

wtorek, 26 września 2017

Kiedy rozum w końcu wygrywa z sercem Marianny

„Rozważna i romantyczna” to powieść o miłości. Autorka przedstawia nam dwa sposoby patrzenia na nią – ten romantyczny, w którym liczy się przyśpieszone bicie serca, błysk w oku i spontaniczność w wyrażaniu uczuć oraz ten rozważny, w którym powstrzymujemy emocje bacząc na konsekwencje swojego działania. Powiedzmy sobie szczerze, któż z nas nie marzy o dzikim, porywającym nas, jak wiatr liście z drzew, uczuciu, które zawładnęłoby nami w całości? I proszę, naszej głównej bohaterce przydarzyła się taka taka historia miłosna.

sobota, 23 września 2017

Jane Austen „Rozważna i romantyczna”

„Rozważna i romantyczna” zabiera swojego czytelnika w podróż do ówczesnej Anglii, państwa konwenansów, w którym to, jaki jesteś ma niewielkie znaczenie w porównaniu z tym, kim jesteś i co posiadasz. Zmianie stanu posiadania i swojej pozycji społecznej musiały przyglądać się główne bohaterki powieści Jane Austen. Na skutek śmierci ojca Eleonora i Marianna z dość majętnych panien mieszkających w dworze Norland Park stają się we własnym domu zaledwie gościem. Ich przyrodni brat, dzięki sprytnym manipulacjom swej małżonki, która chce pozbyć się panien Dashwood możliwie jak najszybciej by nie stwarzać możliwości ku jeszcze większemu zauroczeniu jej brata przez jedną z nich, szybko zapomina o obietnicy złożonej umierającemu na łożu śmierci, w której zobowiązał się do opieki nad macochą i jej trzema córkami. Nie mogąc znieść panoszenia się nowych właścicieli po ich ukochanym domu, kobiety decydują się na jego opuszczenie i uniknięcie losu ubogich krewnych. Przeprowadzka do Barton Cottage położonego w odległym hrabstwie Devon staje się dla nich początkiem nowego życia.

czwartek, 21 września 2017

Pięć przykładów przeniesienia „Dumy i uprzedzenia” do popkultury

Istnieją książki, takie właśnie jak powieść Jane Austen, które są wspaniałym i nieskończonym źródłem inspiracji dla kolejnych pokoleń ludzi. Pomijając liczne ekranizacje tego dzieła, które nie tyle nawiązywały do niego, co wręcz były praktycznie jego kopią przeniesioną na ekran, powstały także inne, bardziej swobodne w interpretacji i przyjmujące różnorodną formę wyroby popkultury. Dziś przedstawię Wam te, które zrobiły na mnie nie małe wrażenie i które po prostu uwielbiam za nietypowe przedstawienie tej mającej dwieście lat romantycznej historii pana zbyt dumnego i pani zbyt uprzedzonej.

wtorek, 19 września 2017

Pięć randkowych porad, których udzieliłaby Ci Lydia Bennet


Lydia, to ta z sióstr Bennet, która wzbudza we mnie mieszane uczucia. Z jednej strony mam ją za głupiutką i trzpiotowatą z drugiej zaś troszkę nawet podziwiam – dlaczego? Sami pomyślcie, żyjecie w XVIII wiecznej Anglii, wasze życie wypełnione jest konwenansami, które regulują każdy aspekt waszego życia. Co gorsze, urodziliście się jako kobieta, a więc istota, którą de facto ma być widać ale nie słychać, a i z tym „widzeniem” związane są liczne ograniczenia. Zamiast przejmować się tym, co inni o niej i o jej zachowaniu sądzą, tym co powinna a czego nie, robiła to, na co miała ochotę – podobnie zresztą jak współczesne kobiety, które same decydują o sobie. Czym wypełnić sobie dni, by nie pogrążyć się w otchłani wszechogarniającej codziennej rutyny? Ta dziewczyna znalazła na to sposób – jej myśli bezustannie krążyły wokół modnych ubrań i chłopców.

niedziela, 17 września 2017

TURYSTYKA LITERACKA || Trzy miejsca, w których podążysz śladami bohaterów „Dumy i uprzedzenia”














Każdy czytelnik chociaż raz w życiu zapragnął przenieść się do miejsc znanych mu tylko z kart powieści. Dzięki wyobraźni i odpowiedniemu kunsztowi pisarskiemu autora, który widoki ubiera w słowa, możemy podróżować do odległych krain, podziwiać tamtejszą architekturę i chłonąć kulturę. Nie wszystkim to jednak wystarcza i czasem decydują się podążać śladami swoich bohaterów i na własne oczy skonfrontować oczekiwania i rzeczywistość. Jane Austen w trakcie swojego życia nie podróżowała zbyt wiele, większość czasu spędziła w hrabstwie Hampshire a tylko czasem wyjeżdżała do modnej w tamtych czasach miejscowości jaką było Bath. To w niczym jednak nie przeszkodziło w stworzeniu map turystycznych zawierających wszystkie te miejsca, w których przebywali bohaterowie jej książek i uczynieniu z tego intratnego biznesu.

piątek, 15 września 2017

Playboy z Pemberley, czyli podryw na Darcy’ego

Od napisania „Dumy i uprzedzenia” przez Jane Austen minęło ponad 200 lat, a mimo to wciąż nie traci na wartości i jest czytana przez kolejne pokolenia. Nie dziwi więc fakt, że co jakiś czas pojawia się jakaś nowa ekranizacja, do której oglądania nie trzeba szczególnie zachęcać. Ale właściwie dlaczego wciąż interesuje nas coś co doskonale znamy? Odpowiedzi może być wiele, ale jedną z nich zdecydowanie jest postać pana Darcy’ego, który niezmiennie stanowi obiekt kobiecych westchnień.

środa, 13 września 2017

Pięć powodów, dla których mężczyźni powinni przeczytać „Dumę i uprzedzenie”



Dzieło Jane Austen niewątpliwie należy do klasyki literatury kobiecej, z którą większość przedstawicielek płci żeńskiej zapoznaje się czy to poprzez lekturę czy to dzięki jej ekranizacjom. A co z mężczyznami? Z czystej ciekawości postanowiłam porozmawiać na ten temat z moimi­ kolegami i okazało się, że… [ UWAGA, UWAGA!! ] Byli zbyt dumni i zbyt mocno uprzedzeni, ażeby poświęcić czas na czytanie czegoś, co jest nie tylko typowym romansidłem dla kobiet jakich wiele, ale jeszcze sprawia, że każda z nich roi sobie w głowie jakiś ściśle określony pogląd na miłość i związki w ogóle.

poniedziałek, 11 września 2017

Jane Austen „Duma i uprzedzenie”

Jane Austen  „Duma i uprzedzenie”
Czytając „Dumę i uprzedzenie” z nostalgią myślimy o minionych czasach, w których panie w pięknych, nierzadko bogato zdobionych, strojach były uwodzone słodkimi słówkami przez mężczyzn dbających o kwiecistość swej mowy na równi z własnym wyglądem. Wyobraźnia zabiera nas na przepełnione sale balowe, gdzie tańczy się do muzyki granej na żywo i plotkuje ze znajomymi na temat innych znajomych znajdujących się na tej samej imprezie, a niezamężne dziewczęta rozmyślają o bukietach i innych drobnych upominkach, które dostaną od swoich wielbicieli, jako przejaw ich zainteresowania nimi. Popołudnie mija głównie na wystawnych obiadach składających się z minimum kilku dań oraz zapraszaniu bądź byciu proszonym na herbatki w mniejszym gronie liczącym często nawet kilkanaście osób. Oczywiście istniała też mroczniejsza strona – konwenanse. Niby takie drobne słowo, a określa całokształt relacji międzyludzkich w społeczeństwie angielskim końca osiemnastego i początku dziewiętnastego wieku, kiedy żyła i tworzyła Jane Austen.